Definicja Opiekuńcze Państwo. Co oznacza państwo dobrobytu określa się współczesną wersję.
państwo opiekuńcze co to jest

Czy przydatne?

Definicja Opiekuńcze Państwo

Co oznacza PAŃSTWO OPIEKUŃCZE: Terminem państwo opiekuńcze, albo państwo dobrobytu określa się współczesną wersję kapitalizmu w wysoko rozwiniętych państwach, która powstała w rezultacie jego ewolucji pod wpływem nacisku politycznego pracowników, zorganizowanych w partie polityczne i związki zawodowe, w reakcji na nadużycia kapitalizmu: niebezpieczne i niezdrowe warunki pracy, i skrajnie nierówny podział dochodu narodowego. Trudno wyobrazić sobie dzisiaj, że w kapitalizmie w XIX w. nie istniały płace min., płatne urlopy, ograniczenia długości czasu pracy, emerytury, bezpłatna i powszechna opieka zdrowotna, zasiłki dla niepracujących, dofinansowanie rodzin ubogich, bezpłatne i powszechne szkolnictwo, przedszkola i żłobki, czy zakaz zatrudniania dzieci. Te zdobycze społeczne pracownicy w większości państw rozwiniętych uzyskali dopiero w ciągu ostatniego stulecia. Poważną rolę w przyspieszeniu tych przemian odegrało stworzenie ZSRR po I wojnie światowej i Ogromny Kryzys gospodarczy lat 30-tych, jednak największy rozkwit państwa opiekuńczego nastąpił po II wojnie światowej, w latach 40-tych i 50-tych. Wtedy to na szeroką skalę tworzono mechanizmy zabezpieczeń społecznych, rozbudowano programy publicznych prac interwencyjnych, zwiększono inwestycje publiczne, a także przeprowadzono nacjonalizację wielu gałęzi gospodarki. Z czasem, w mniejszym albo większym zakresie regulacje objęły praktycznie całą gospodarkę. W skutku, znacząco wzrosła rola państwa w gospodarce, a listę jego fundamentalnych zadań rozszerzono o redystrybucję dochodów w społeczeństwie. Z czasem nadmierna klasyfikacja doprowadziła do poważnego ograniczenia sił wolnego rynku, co ograniczyło potencjalne zyski z prywatnej działalności gospodarczej i znacząco osłabiło bodźce do pracy. W latach 70-tych i 80-tych XX w. w wielu państwach nadmiar kosztów publicznych przyczyniał się do powstawania deficytu, efektem czego błyskawicznie przyrastał dług publiczny, grożąc trudnościami w jego obsłudze i destabilizacją finansów państwowych. Jednocześnie wobec obniżenia się tempa przyrostu naturalnego w Europie i wydłużenia długości ludzkiego życia, zaczęły rosnąć pozapłacowe wydatki pracy. Niezbędne stało się podniesienie poziomu podatków i obciążeń pracodawców, by sfinansować mechanizm opieki społecznej bez destabilizacji budżetu państwa. To prowadziło do jeszcze większej dystrybucji dochodów poprzez państwo, a konsekwencją stał się spadek długookresowej dynamiki wzrostu gospodarczego i wysokie bezrobocie. Odpowiadając na te niekorzystne zjawiska już w latach 80-tych rozpoczęły się reformy deregulacyjne i świadczeń społecznych, by ograniczyć rolę państwa w gospodarce i wyostrzyć bodźce do prowadzenia działalności gospodarczej, i pracy. Reformy te spotykają się z oporami wobec naruszania przywilejów i interesów wpływowych grup społecznych, lecz są one niezbędne, by dostosować wielkość państwa dobrobytu do jego możliwości finansowych. W ciągu XX wieku skala państwa opiekuńczego wyraźnie wzrosła. Przykładem może abyć postęp transferów społecznych (z tytułu zabezpieczenia społecznego). Na początku wieku abyły to jeszcze sumy min., lecz pod koniec wieku zaczęły sięgać w państwach rozwiniętych od 15 do 30% PKB

Czym jest państwo opiekuńcze znaczenie w Słownik P .