Definicja Pieniężnej Polityki Strategia. Co oznacza banku centralnego jest prowadzenie polityki.
strategia polityki co to jest

Czy przydatne?

Definicja Pieniężnej Polityki Strategia

Co oznacza STRATEGIA POLITYKI PIENIĘŻNEJ: Jednym z głównych obszarów działalności banku centralnego jest prowadzenie polityki pieniężnej, a więc dbałość o wartość pieniądza – a zatem o stabilność cen. Strategia banku centralnego to zasadniczy plan działań, które bank podejmuje, by ten cel osiągnąć. Utrzymanie stabilności cen można realizować na kilka sposobów: 1) można kontrolować ilość pieniądza na rynku, wykorzystując w tym celu instrumenty polityki pieniężnej, a zwłaszcza stopy procentowe banku centralnego. Jeśli bank uważa, że pojawia się ryzyko inflacji, powinien zmniejszyć podaż pieniądza. Spowoduje to kłopoty ze sprzedażą towarów i zmusi producentów do rezygnacji z planów podwyższenia cen (odwrotnie, jeśli bank widzi ryzyko deflacji, powinien zwiększyć podaż pieniądza); 2) alternatywą jest wykorzystywanie strategii bezpośredniego celu inflacyjnego, a więc dostosowywania instrumentów polityki pieniężnej do kształtowania się inflacji (na przykład przyrost stóp procentowych kiedy tylko pojawia się zagrożenie wzrostu inflacji powyżej poziom, który bank centralny chce utrzymać); 3) stabilność cen można osiągnąć przez utrzymanie stabilnego kursu walutowego w relacji do walut dużych państw - partnerów handlowych, gdzie ceny są stabilne. Jeśli krajowi producenci usiłują wówczas podnieść ceny, skutkuje to natychmiastowy przyrost konkurencyjności importu (wyroby importowane stają się tańsze), co zmusza producentów krajowych do rezygnacji z planów podwyższenia cen. Niestety, wymienionych powyżej narzędzi zwalczania inflacji nie da się stosować jednocześnie ze względu na specyficzne związki łączące ze sobą kurs walutowy i inflację. Bank musi więc zdecydować, które z tych narzędzi wybiera i stosuje jako główne w swojej strategii polityki pieniężnej. W związku z tym powinien wybrać jedną z możliwych strategii: • strategię polityki pieniężnej opartą na stabilności kursu walutowego (z dużym powodzeniem stosował ją na przykład poprzez lata Narodowy Bank Austrii, a aktualnie państwa bałtyckie); • strategię celu inflacyjnego, a więc taką, gdzie głównym narzędziem zwalczania inflacji jest dostosowanie instrumentów polityki pieniężnej do kształtowania się inflacji (stosuje ją aktualnie NBP) • strategię kontroli ilości pieniędzy na rynku (agregatów pieniężnych). Bank centralny może jednak także wybrać wyjście pośrednie. Jeśli nie wybiera tylko jednego celu (kursu albo inflacji), lecz opiera się w swoich poczynaniach na kilku wskaźnikach (do których może dodać na przykład stopę bezrobocia, przyrost gospodarczy i tym podobne) mówimy o strategii eklektycznej (stosuje ją na przykład Mechanizm Rezerwy Federalnej, a więc bank centralny USA). Teoretycznie taka strategia powinna abyć mniej efektywna od obu strategii operujących jednym celem, choćaby dlatego że jest ona mniej przejrzysta, a więc powinna wzbudzać mniejsze zaufanie uczestników rynku. Jeśli jednak bank centralny potrafi ją prowadzić w sposób naprawdę umiejętny, może abyć ciekawym rozwiązaniem – pozwala gdyż zwracać uwagę na całokształt sytuacji gospodarczej, a nie tylko na jeden, wybrany aspekt. Przykład pokazuje jedną z możliwych strategii polityki pieniężnej, bazującą na stabilności kursu walutowego, realizowaną w Austrii w latach 1965-1999 (do momentu wprowadzenia euro). Poza krótkim okresem początku lat 70-tych, kiedy szyling austriacki uległ wyraźnemu i trwałemu osłabieniu, kurs szylinga wobec marki niemieckiej pozostawał w zasadzie stabilny. W skutku, stopa inflacji w Austrii od końca lat 70-tych abyła zbliżona do stopy inflacji w RFN

Czym jest strategia polityki pieniężnej znaczenie w Słownik S .