Słownik Europejskiej Integracji Dzieje co to jest. zapoczątkowane w 1946 roku, kiedy to Winston.
dzieje integracji co to jest

Czy przydatne?

Definicja Europejskiej Integracji Dzieje

Definicja DZIEJE INTEGRACJI EUROPEJSKIEJ: Zjednoczenie Europy zostało zapoczątkowane w 1946 roku, kiedy to Winston Churchill przedstawił w Zurychu program utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy. W 1947 roku powstała Europejska Organizacja Współpracy Gospodarczej. W jej skład wchodziły: Austria, Belgia, Dania, Francja, Holandia, Irlandia, Islandia,Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ogromna Brytania, Włochy, a w 1949 roku przyłączyła się RFN (Republika Federalna Niemiec). Pośród znacznych wydarzeń w procesie integracyjnym zmienia się także stworzenie Unii Celnej Beneluksu w 1948 roku i utworzenie Porady Europy (5 maja 1949 roku) w Londynie. Niespełna po roku Porada Europy uchwaliła Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i nastąpiło powołanie Europejskiej Komisji Praw Człowieka i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Kluczowymi celami Porady Europy było umacnianie demokracji, ochrona praw człowieka i popieranie europejskiej tożsamości kulturowej. Porada Europy była pierwszą europejską, międzynarodową organizacją współpracy. Następny krok stanowiło podpisanie poprzez przedstawicieli Belgii, Holandii, Luksemburgu, Francji, Włoch i RFN Traktatu Paryskiego mówiącego o ustanowieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS). Sektory węgla i stali państw członkowskich zostały poddane międzynarodowej kontroli. Powstały także ponadpaństwowe organy w ramach EWWiS: Wysoka Władza, Porada Ministrów, Zebranie Parlamentarne, Trybunał Sprawiedliwości i Porada Ekonomiczno-socjalna. Inicjatorem powołania wspólnoty węgla i stali był Robert Schuman, ówczesny minister spraw zagranicznych Francji. Stworzenie EWWiS można uznać za fundament dalszej integracji europejskiej. 25 marca 1957 roku zostały podpisane Traktaty Rzymskie, mówiące o utworzeniu poprzez wymienione państwa Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euroatom) i Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). W 1965 roku doszło do połączenia organów wykonawczych EWWiS, EWG i Euroatomu, co zapoczątkowało stworzenie Wspólnoty Europejskiej. Od tego czasu ustalono taryfy celne dla państw spoza EWG i przedstawiono plan unii walutowej, na którego podstawie koordynowano politykę monetarną członków. W roku 1973 przyjęto do Wspólnoty Europejskiej jeszcze trzy państwa: Ogromną Brytanię, Irlandię i Danię. W 1975 roku pojawiła się propozycja przekształcenia EWG w Unię Europejską. Trzy lata potem odbyły się pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego i wszedł w użycie Europejski Mechanizm Walutowy. 19 czerwca 1983 roku Porada Europejska podpisała deklarację w kwestii projektu utworzenia UE. W tym czasie nowymi członkami Wspólnoty Europejskiej zostały Grecja, Portugalia i Hiszpania. W 1986 roku podpisano układ z Schengen pomiędzy Belgią, Holandią, Luksemburgiem, Francją i RFN o zniesieniu kontroli na wspólnych granicach. Do układu tego przystąpiły potem Grecja, Portugalia, Włochy i Hiszpania. W 1988 roku doszło do podpisania deklaracji pomiędzy EWG a RWPG (poradą Wzajemnej Pomocy Gospodarczej), która przyczyniła się do poszerzenia współpracy pomiędzy państwami EWG a państwami Europy Środkowo-Wschodniej. 7 lutego 1992 roku został podpisany traktat w Maastricht o utworzeniu UE. Wszedł on w życie 1 listopada 1993 roku. Traktat ten opiera się na trzech fundamentalnych filarach: wspólna polityka zagraniczna i obronna, współpraca w obszarze sądownictwa i spraw wewnętrznych, wspólnota europejska (unia gospodarcza i walutowa i władza ustawodawcza dla Parlamentu Europejskiego). W 1995 roku liczba członków rozszerzyła się o trzy państwa: Austrię, Szwecję i Finlandię. Od tego czasu „dwunastka” przekształciła się w „piętnastkę”. Ukoronowaniem procesu integracyjnego było utworzenie Unii Gospodarczo-Walutowej (UWG) i wprowadzenie wspólnego pieniądza: euro, który 1 stycznia 2002 roku wszedł do obiegu na terenie 12 państw członkowskich. 26 lutego 2001 roku podpisano Traktat Nicejski (rozpoczął obowiązywać od 1 lutego 2003 roku). Dotyczył on wprowadzenia zmian instytucjonalnych, dzięki którym Unia mogła przeprowadzić następne rozszerzenia o nowych członków. W kwietniu 2003 roku przedstawiciele 15 krajów „starej Unii” i 10 kandydujących podpisali w Atenach traktat akcesyjny. 1 maja 2004 roku wszedł on w życie i miało miejsce największe rozszerzenie UE o 10 nowych krajów: Cypr, Czechy, Estonię, Litwę, Łotwę, Maltę, Polskę, Słowację, Słowenię i Węgry. Unia zwiększyła się o powyżej 100 mln. nowych obywateli. 25 kwietnia 2004 roku podpisano w Luksemburgu traktat akcesyjny z Bułgarią i Rumunią, które od 1 stycznia 2007 roku stały się członkami UE. W 2007 roku podjęto opracowanie projektu reformującego UE. Prace nad nim trwały od czerwca, a podpisano go 13 grudnia 2007 roku w Lizbonie. Główne reformy projektu służą zwiększeniu demokratyzacji i wymogów w dziedzinie otwartości i przejrzystości działań, tak by sprostać wymaganiom XXI wieku takim jak globalizacja, zmiany klimatyczne czy konieczność zapewnienia bezpieczeństwa. Nowy traktat po ratyfikacji miał wejść w życie w 2009 roku. Jednak ostatnie wydarzenia, powiązane z odrzuceniem poprzez Irlandię Traktatu Lizbońskiego w rezultacie referendum wywołują, iż UE staje wobec groźby kryzysu. W obecnej sytuacji prawdopodobne są trzy scenariusze: rozpisanie nowego referendum w Irlandii, powstanie nowego traktatu lub pozostawienie aktualnych zasady funkcjonowania, które mogą doprowadzić do dominacji największych krajów Unii. Warto pamiętać Integracja europejska to długookresowy mechanizm, który doprowadził do stworzenia UE – organizacji liczącej aktualnie 27 krajów. Główne fazy jej tworzenia określają następujące wydarzenia: - 1947 rok – stworzenie Europejskiej Organizacji Współpracy Gospodarczej, - 1951 rok – popisanie Traktatu Paryskiego, ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) - 1957 rok – podpisanie Traktatów Rzymskich, mówiących o utworzeniu poprzez wymienione państwa Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) i Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG), - 1986 rok – podpisanie układu z Schengen o zniesieniu kontroli na wspólnych granicach, - 1993 rok – wejście w życie traktatu z Maastricht, powołującego Unię Europejską. Definicje - Europejska Wspólnota Energii Atomowej – międzynarodowa organizacja, powstała na mocy Traktatów Rzymskich, która sprawuje kontrolę i koordynuje działania w dziedzinie cywilnej gospodarki jądrowej; członkowie wspólnoty to te same państwa, które tworzą Unię Europejską - Europejska Wspólnota Gospodarcza – międzynarodowa organizacja gospodarcza, powołana w 1958 roku na mocy Traktatów Rzymskich; wspiera mechanizmy integracyjne, mające doprowadzić między innymi do powstania wspólnego rynku i unii walutowej krajów należących do EWG; od1993 roku funkcjonuje pod nazwą Wspólnoty Europejskiej; członkowie-założyciele EWG to: Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, RFN (od 1990 roku zjednoczone Niemcy) i Włochy; w 1973 roku do EWG przystąpiły: Dania, Irlandia, Ogromna Brytania; w 1981 roku dołączyła do nich Grecja, a w 1986 roku Hiszpania i Portugalia; w 1995 roku członkami Wspólnoty Europejskiej zostały: Austria, Finlandia i Szwecja

Czym jest Europejskiej Integracji Dzieje znaczenie w Słownik na D .