Słownik Międzynarodowe akty prawne gwarantujące prawa człowieka co to jest. bezwzględnie na geneza.
międzynarodowe akty prawne co to jest

Czy przydatne?

Definicja Międzynarodowe akty prawne gwarantujące prawa człowieka

Definicja MIĘDZYNARODOWE AKTY PRAWNE GWARANTUJĄCE PRAWA CZŁOWIEKA: Każdemu człowiekowi bezwzględnie na geneza, rasę, wyznanie i tym podobne przysługują pewne prawa. Ich poszanowanie jest sprawą nie tylko innych ludzi,lecz całej społeczności międzynarodowej. Państwa członkowskie ONZ stworzyły międzynarodowy mechanizm ochrony praw człowieka. Przerażające przykłady łamania tych praw w okresie II wojny światowej społeczność międzynarodowa pamięta do dziś. Pierwszym dokumentem stworzonym po II wojnie światowej była Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, przyjęta poprzez Zebranie Ogólne ONZ 10 grudnia 1948 roku. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka podpisana w 1948 roku nie jest źródłem prawa. Proklamuje pewne uprawnienia człowieka jako przyrodzone. Stwierdza się w niej, iż pewne prawa i wolności człowieka powinny być chronione należytymi przepisami prawa. W Deklaracji mówi się o przyrodzonej godności, równych i niezbywalnych prawach wszystkich członków wspólnoty ludzkiej. Poszczególne artykuły dotyczą: równości ludzi i wolności, prawa do życia i bezpieczeństwa osobistego, zakazu niewolnictwa i tortur, zakazu nieludzkiego traktowania, równości wobec prawa i ochrony sądowej, prywatności, zasady domniemania niewinności, prawa do swobodnego poruszania się, prawa do założenia rodziny i jej ochrony, prawa własności, wolności myśli i sumienia i religii, prawa do zrzeszania się i do pracy.[Powszechna Deklaracja Praw Człowieka] W głosowaniu nad uchwaleniem Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka wstrzymały się od głosu delegacje krajów komunistycznych (również Polska) i delegacje Południowej Afryki i Arabii Saudyjskiej. Tekst Deklaracji został wydany w Polsce dopiero w 1958 roku! W chwili, kiedy Powszechna Deklaracja została uchwalona, nie wywarła wielkiego poruszenia. Świat pogrążony był w zimnej wojnie, w Europie Wschodniej władze likwidowały wszelakie przejawy oporu i opozycję, niegodzącą się z zaistniałą sytuacją. Mimo charakteru międzynarodowego, deklaracja nie była aktem prawnym, miała jednak ogromne znaczenie moralne. Niektórzy twierdzą po latach, iż była przejawem praw zwyczajowych. Rola, jaką odegrała Deklaracja w historii, jest ogromna szczególnie w dziedzinie respektowania praw człowieka – stała się „podstawą praw człowieka”. Sporo umów międzynarodowych czy nawet konstytucji różnych krajów wzorowało się i korzystało z określeń w niej zawartych. Z drugiej strony Deklaracja wpłynęła na podobne rozumienia praw i wolności człowieka w skali światowej, na określenie pewnych standardów, które, niestety, niektóre państwa od początku zaakceptowały. Następnym etapem było przygotowanie Paktów Praw Człowieka. Prace nad nimi trwały prawie 20 lat, rozpoczęły się w 1947 roku, a ukończyły w 1966 roku uchwaleniem Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Socjalnych i Kulturalnych i Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Pakty te rozbudowały nie wszystkie sprawy powiązane z prawami człowieka, uprawomocniły przywileje zawarte w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i ustanowiły zasady kontroli nad przestrzeganiem praw. Zostały ratyfikowane poprzez ok. 100 krajów. Ponadto uchwalono sporo umów i konwencji dotyczących wybranych praw, na przykład: o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa (1948), o statucie uchodźców (1951), o eliminacji dyskryminacji rasowej (1965), o nieprzedawnieniu zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości (1968), o eliminacji dyskryminacji kobiet (1979), o prawach dziecka (1989). W 1993 roku decyzją Zebrania Ogólnego ONZ powołano Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka. Powołano także takie organy jak: Komisja Praw Człowieka, Komitet Praw Człowieka, Komitet Zwalczania Tortur, Komitet ds. Zniesienia Dyskryminacji Kobiet, Komitet Praw Dziecka. Utworzono także stanowisko specjalnej sprawozdawczyni do spraw przemocy wobec kobiet. Wszystkie te organy wchodzą w skład Międzynarodowego Mechanizmu Ochrony Praw Człowieka, który tworzą mechanizmy regionalne, działające na ograniczonym terenie (europejski mechanizm ochrony praw człowieka: Porada Europy i inne; amerykański mechanizm ochrony praw człowieka; afrykański mechanizm ochrony praw człowieka), i uniwersalny mechanizm ochrony praw człowieka stworzony poprzez ONZ. Mechanizm praw człowieka uniwersalny regionalny - słabe kompetencje (przyjmują skargi),- nie mają uprawnień wiążących państwa,- mogą wydawać jedynie własneopinie, mające znaczenie prestiżowe. - silne kompetencje,- wizytacje,- mogą być wydawane wyroki poprzez Trybunał Praw Człowieka. Uniwersalny mechanizm praw człowieka ma zasięg globalny, a siła jego oddziaływania powinna brać pod uwagę regionalne tradycje i prawa. W takiej sytuacji powstanie wspólnej wykładni prawa jest o sporo trudniejsze. Jednak z drugiej strony odwoływanie się do naturalnych i niezbywalnych praw ludzkich jest wartością wspólną i jej przedmioty występują we wszystkich kulturach. Istnienie sytemu ponadregionalnego zapewnia większe gwarancje w wypadku, gdy mechanizmy regionalne mogłyby nie funkcjonować na ogół. Państwa tworzące mechanizmy regionalne są zbliżone kulturowo i cywilizacyjnie, zatem jest im łatwiej utworzyć wspólne stanowisko dotyczące praw człowieka. Kształtowanie się mechanizmu ochrony praw człowieka w ramach europejskiego mechanizm uregionalnego to raczej działanie dwu organizacji: Porady Europy i OBWE. Do dokumentów powstałych w tym systemie należą w pierwszej kolejności: Dokument Charakterystyka Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Jego Fundamentalnych Wolności uchwalona w 1950 roku Państwa podpisujące zobowiązały się do przestrzegania i ochrony głownych praw i wolności obywatelskich. Konwencję podpisały wszystkie państwa należące do Porady Europy (Polska w 1993 roku). Dla obywateli krajów, które podpisały konwencję, stwarza to sposobność składania skarg do Międzynarodowego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Europejska Karta Społeczna z roku 1961 Europejska Karta Społeczna z roku 1961, dotycząca praw ekonomicznych i socjalnych, weszła w życie w 1965 roku. Została uzupełniona o trzy dodatkowe protokoły (1988, 1991, 1996). Sformułowane są w niej fundamentalne prawa, określono ich zakresy i sposoby realizacji. Mówi się w niej między innymi o prawach związanych z zatrudnieniem, prawach związkowych, prawach ochrony pewnych grup, prawach związanych z poradnictwem zawodowym, szkoleniami i przepływem pracowników. Fundamentalne prawa wynikające z Karty to między innymi: prawo do pracy, organizowania się, godnych warunków pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, godnego wynagrodzenia, ochrony dzieci i młodzieży, poradnictwa zawodowego, ochrony kobiet, bezpieczeństwa socjalnego, korzystania z opieki socjalnej, rokowań zbiorowych. Polska podpisała Konwencję, jednak nie przyjęła wszystkich jej artykułów. Konwencja o Zapobieganiu Torturom i Nieludzkiemu albo Poniżającemu Traktowaniu uchwalona w 1987 roku Odpowiednio z nią został powołany Europejski Komitet Zapobiegania Torturom i Nieludzkiemu albo Poniżającemu Traktowaniu lub Karaniu, który jest wybierany poprzez Komitet Ministrów Porady Europy. Wizytuje więzienia, areszty, szpitale psychiatryczne. Odpowiednio z ustaleniami państwa mają wymóg umożliwić Komitetowi wjazd na własne terytorium. Po takiej wizycie Komitet sporządza raport. Wszelakie wiadomości zgromadzone tą droga są sekretne – odpowiednio z Konwencją nie przewiduje się jakichkolwiek środków represji poza opinią socjalną. Możliwe jest podanie oświadczenia do informacje publicznej, wiąże się to jednak ze szczególnymi, ustalonymi procedurami. W okolicy powyższych dokumentów, w wielu innych dokumentach międzynarodowych odnajdujemy bezpośrednie odwołania się do europejskiego sytemu prawa człowieka (na przykład w Traktacie z Maastricht z 1992 roku czy Konwencji Praw Człowieka i Fundamentalnych Wolności Wspólnoty Niepodległych Krajów z 1995 roku). Warto pamiętać Aktualnie możemy mówić o funkcjonowaniu dwóch mechanizmów ochrony praw człowieka. Pierwszy z nich, który można określić jako uniwersalny mechanizm praw człowieka, został stworzony w oparciu o ONZ i Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Inne mechanizmy nazywane są regionalnymi. Europejski mechanizm ochrony praw człowieka budowany jest w oparciu o Radę Europy i instytucje UE. Definicje - konwencja – umowa zawarta między stronami, regularnie użytkowana w polityce międzynarodowej - Powszechna Deklaracja Praw Człowieka – jeden z pierwszych dokumentów dotyczących praw człowieka, który powstał po II wojnie światowej; został przyjęty poprzez Zebranie Ogólne ONZ10 grudnia 1948 roku

Czym jest Międzynarodowe akty prawne gwarantujące prawa człowieka znaczenie w Słownik na M .