Słownik Podstawy ładu międzynarodowego współczesnego świata co to jest. ładu międzynarodowego jako.
podstawy ładu co to jest

Czy przydatne?

Definicja Podstawy ładu międzynarodowego współczesnego świata

Definicja PODSTAWY ŁADU MIĘDZYNARODOWEGO WSPÓŁCZESNEGO ŚWIATA: Jeśli traktować budowanie ładu międzynarodowego jako obiekt stosunków międzynarodowych, to warto podkreślić, iż mechanizm ten zależy od wzajemnych stosunku podmiotów w nim uczestniczących. Relacje międzynarodowe mogą mieć kształt współpracy, integracji lub rywalizacji i konfliktów. Uczestnikami stosunków międzynarodowych mogą być: państwa, organizacje międzynarodowe, organizacje utworzone z poszczególnych krajów, przedsiębiorstwa międzynarodowe i poszczególne osoby, które – jako mężowie stanu, dyplomaci albo przedstawiciele spółek – wpływają na kształtowanie własnych indywidualnych stosunku. Ład międzynarodowy jest wykładnią międzynarodowych stosunków politycznych, w które państwa się angażują, działając regularnie bardzo rożnymi motywami. Nie wszystkie państwa uczestnicząc w tworzeniu ładu międzynarodowego szukają możliwości przeciwdziałania negatywnej polityce prowadzonej poprzez inne państwa, pozostałe uzyskują potwierdzenie własnej wielkości i prestiżu, jeszcze inne dostrzegają sposobność kształtowania własnego rozwoju gospodarczego i ładu ekonomicznego. Podstawowe znaczenie dla kształtu ładu pomiędzy narodowego ma prawo międzynarodowe. W XX wieku podejmowano kilkakrotne próby powstania stabilnego mechanizmu gwarantującego ład międzynarodowy. Pierwszą z nich było powstanie po zakończeniu I wojny światowej zasady funkcjonowania mechanizmu europejskiego zwanego Traktatem Wersalskim. Ład ten opierał się na krajach, które zwyciężyły w I wojnie światowej. W systemie wersalskim pominięto Niemcy i Rosję, zaś Stany Zjednoczone wycofały się z czasem z aktywnego uczestnictwa w politycznych działaniach Europy. Wyrazem polityki dokonującej się w ramach ładu wersalskiego stała się Liga Narodów, będącą organizacją międzynarodową. Idea jej stworzenia narodziła się jeszcze w okresie I wojny światowej i wykonywana była z dość sporą konsekwencją i poparciem Stanów Zjednoczonych. Liga Narodów postawiła sobie za cel zachowanie pokoju na arenie międzynarodowej. Kres jej działalności stanowił wybuch II wojny światowej, który zburzył ówczesny ład światowy. Powodem niepowodzeń Ligi Narodów był brak odpowiednich środków do działań w przypadku naruszenia pokoju (brak sił zbrojnych), a również pozostawanie poza możliwościami oddziaływań USA, Niemiec, ZSRR. Koniec Ligi Narodów nastąpił oficjalnie po zakończeniu II wojny światowej w 1946 roku. Zakończenie II wojny światowej było również czasem tworzenia nowego mechanizmu światowego opartego na dominacji i rywalizacji dwóch mocarstw: USA i ZSRR. Europa i świat zostały rozdzielone „żelazną kurtyną” na dwie części: część wschodnią, będącą pod dominacją ZSRR, i część zachodnią, pozostającą pod wpływami USA. Od Szczecina nad Bałtykiem do Triestu nad Adriatykiem opuściła się żelazna kurtyna w poprzek kontynentu. Poza tą linią znajdują się wszystkie stolice byłych krajów środkowej i wschodniej Europy: Warszawa, Praga, Wiedeń, Budapeszt, Bukareszt i Sofia. Wszystkie te sławne miasta i zamieszkująca wokół nich ludność leży, iż tak się wyrażę, w sferze radzieckiej i wszystkie, w takiej czy innej formie, podlegają nie tylko wpływom radzieckim, lecz kontroli z Moskwy w bardzo wysokim, niekiedy rosnącym stopniu. (…) Partie komunistyczne, które były bardzo małe w takich wszystkich krajach Europy Wschodniej, dostały stanowisko nadrzędne i władzę o sporo przewyższającą ich liczebność i dążą wszędzie do zdobycia wpływów totalistycznych. Prawie wszędzie panują rządy policyjne, (…) nie ma tam prawdziwej demokracji. ?adne wnioski moglibyśmy wyciągnąć z tych faktów, a są to fakty niewątpliwe, to jedno jest pewne, iż nie to jest Europa oswobodzona, o którą walczyliśmy. A nie to jest również Europa, która aby posiadała zasadnicze warunki trwałego rozwoju.[Fragment przemówienia Winstona Churchilla, wygłoszonego na Uniwersytecie w Fulton 5 marca 1946 roku] Świat wkroczył w nowy moment, pełen napięć i konfrontacji, zwany zimną wojną. Ład tworzony był na dość wątłych podstawach wzajemnego strachu przed inwazją i atakiem atomowym jednej ze stron. Nasilenie zimnej wojny trwało aż do zgonu Stalina w 1953 roku. W późniejszym okresie na przemian następowały okresy odprężeń i wzmagania się wyścigu zbrojeń i konfliktów o charakterze lokalnym. Czasy zimnowojenne trafnie charakteryzuje w książce Plan gry Zbigniew Brzeziński. Relacje sowiecko-amerykańskie stanowią klasyczny przykład historycznego konfliktu pomiędzy dwoma mocarstwami. Jest w tym coś więcej niż narodowa zwada. Jest w tym walka między dwoma imperialnymi systemami, i to – po raz pierwszy w historii – ni mniej, ni więcej, tylko o stawkę panowania nad światem (...). Stany Zjednoczone i Związek Sowiecki pozostają w tym sporze prawie od półwieku, (…) cały ten moment oba państwa patrzyły na siebie wzajemnie jako na wrogów zagrażających swoim żywotnym biznesom i fundamentalnym zasadom życia. Poprzez cały ten czas jeden państwo uważał drugi za kluczowe źródło zagrożenia, zarówno dla światowego pokoju, jak i własnego bezpieczeństwa i nie tylko wyrażały wiarę we swoje historyczne zwycięstwo, lecz i strach, iż temu drugiemu mogłoby się jakoś udać zwyciężyć. (...) Owo ogromne starcie nie jest ścieraniem się idei czy„ludzkich serc i umysłów”. Ideologiczny spór odgrywał pewną rolę, ale powiedzmy sobie szczerze: ten jego wymiar zblakł wspólnie z upadkiem atrakcyjności i ferworu sowieckiej rewolucji. Konflikt wyraża się w pierwszej kolejności w ekspansji władzy i wpływów terytorialnych i w koncentracji militarnej obliczonej na zastraszenie i powstrzymanie przeciwnika. To względy geopolityczne i strategiczne stanowią sens kwestie, jej treść i istotę, i ostatecznie to one zdecydują o rezultacie tego historycznego konfliktu.[Zbigniew Brzeziński, Plan gry, 1986] Zmiana w wypadku międzynarodowej nastąpiła na przełomie lat 80. i 90., gdy w Europie rozpadł się mechanizm krajów komunistycznych i przestał istnieć ZSRR. Ład światowy tworzony na przełomie XX i XXI wieku kształtuje się pod przemożnym wpływem jedynego po zakończeniu zimnej wojny supermocarstwa, a więc Stanów Zjednoczonych. Dominacja amerykańska nad kształtem ładu światowego wyraża się nie tylko w sferze politycznej, ale również dotyczy obszarów gospodarczych, technologicznych i kulturowych. Rola Stanów Zjednoczonych i ich zaangażowanie w kształtowanie ładu światowego wynikają ze stanu gospodarki amerykańskiej, a również z gotowości społeczeństwa amerykańskiego do ponoszenia odpowiedzialności za ład na świecie. W tej sprawie istnieją pośród samych Amerykanów dwa przeciwstawne poglądy. Pierwszy z nich głosi, iż zaangażowanie USA w kształt ładu międzynarodowego daje szansę poszerzenia sfer demokracji, wolności i praw człowieka. Drugi z nich proponuje ograniczenie tego zaangażowania, bo tak rozległa interwencja w rozwiązywanie problemów światowych ściąga na Amerykę nienawiść i odwet tych, przeciwko którym polityka ta jest prowadzona. Globalna polityka USA opiera się na licznych sojuszach politycznych i militarnych we wszystkich rejonach świata, a również utrzymywaniu przyjaznych stosunku z Rosją i Chinami. Warto pamiętać Ład światowy tworzony na przełomie XX i XXI wieku kształtuje się pod przemożnym wpływem jedynego po zakończeniu zimnej wojny supermocarstwa, a więc Stanów Zjednoczonych. Dominacja amerykańska nad kształtem ładu światowego wyraża się nie tylko w sferze politycznej, ale również dotyczy obszarów gospodarczych, technologicznych i kulturowych. Rola Stanów Zjednoczonych i ich zaangażowanie w kształtowanie ładu światowego wynikają ze stanu gospodarki amerykańskiej, a również z gotowości społeczeństwa amerykańskiego do ponoszenia odpowiedzialności za ład na świecie. Definicje - zimna wojna – umowna nazwa stosunku i stosunków między krajami zachodnimi Europy i USA a ZSRR i krajami socjalistycznymi w latach 1946-1991; w relacjach tych dominowała konfrontacja i wzajemna nieufność - Układ Warszawski (właściwa nazwa: Układ o Przyjaźni, Współpracy i Pomocy Wzajemnej)– nazwa sojuszu wojskowo-politycznego powołanego 14 maja 1955 roku w Warszawie; tworzyły go państwa będące w różnych formach zależności od ZSRR: Albania (do 1968), Bułgaria,Czechosłowacja, NRD, Polska, Rumunia, Węgry; u podstaw zawarcia sojuszu leżała obrona interesów ZSRR zagrożona powołaniem NATO; w ramach układu ujednolicono struktury wojskowe tych krajów, podporządkowując je dowództwu ZSRR, a również utworzono bazy wojsk rosyjskich w wybranych krajach należących do sojuszu; wojska Układu (bez Rumunii)doprowadziły w 1968 roku do inwazji na Czechosłowację, gdzie stłumiono mechanizm reform mechanizmu komunistycznego; w 1991 roku po rozpadzie ZSRR na posiedzeniu Układu w Pradze sojusz oficjalnie został rozwiązany - traktat (z łaciny tractatus – zarządzanie, zajmowanie się) – umowa międzynarodowa regulująca przeważnie relacje polityczne albo ekonomiczne

Czym jest Podstawy ładu międzynarodowego współczesnego świata znaczenie w Słownik na P .